...ağır ağır kayboluyor her şey...!
azar azar eksiliyor...
hayat ancak bir tükenmez kalem kadar gerçekçi
hiç bitmez dediklerin bile,
bitiyor ansızın.
...kısık bir ateşte piserken kalpler,
dibi tutuyor seven yerlerin.
ve sevmek başedemiyor her şeyle
bir parça alıyor, kıyıya vuran her dalga.
her yaşanmışlık,
bir şeyler götürüyor
aşınıyor umutlar.
her tik takla,
bir taşı düşüyor ömür sarayının...
tam buldum derken,
epi topu bir boşluk kalıyor avuç içlerinde
sonra içine dönüyor insan
yeni bir eskimişlik görüyor aynasında
tozunu silkiyor soluna ayırdığı giysilerin
bazen hiç giymeden,
askıda kalıyor hisleri
ah tutabilse karelerini yaşanmışların.
vuslata erse hayalleri,
bitse yolculuk
dursa saatler en seçkin zamanda
ve donsa hayatın kareleri
onulmaz hayaller,bitmez istekler...
insan meyve veriyor kuru bir hayatta,
ve olgunlaşıyor yıllarca...
sonra düşüyor dalından toprağa.
geride bırakıyor her şeyi
ararken gerçeğini ömrü boyunca,
filmin sonunda öğreniyor tüm olup biteni
ve yapayalnız kalıyor,aksansız...
tüm yaptıklarıyla, yapmadıklarıyla
...ve azar azar damlarken ömür musluğu,
kuruyor hayat suyu ansızın.
Rüzgar