Aşık olmasaydım sanat olmazdı
İnsanlar tanıyıp beni bilmezdi
Böyle hislenmezdim ilham gelmezdi
Şiirler yazmazdım sen olmasaydın

Gurbeti etmezdim başıma bela
Burnumda tütmezdi bu kadar sıla
Böyle gamlanmazdım bende pek ala
Kendimi üzmezdim sen olmasaydın

Dağ olsam başımı ot bürümezdi
Kuru derelerden su yürümezdi
Baharlar gelmezdi kar erimezdi
Buzumu çözmezdim sen olmasaydın

Böyle çağlamazdım dingin olurdum
Aheste akardım engin olurdum
Belki çalışırdım zengin olurdum
Avare gezmezdim sen olmasaydın

Darılıp küsmezdim bizim illere
Takılıp gitmezdim gurbet ellere
Kapılıp yeline düşüp yollara
Savrulup tozmazdım sen olmasaydın

Kendi yaylamızda keklik olurdum
Belki saklanacak kepir bulurdum
Böyle büyümezdim palaz kalırdım
Kanadım düzmezdim sen olmasaydın

Bir kere gülmedin elinde tokmak
Hiç mümkün olmadı gölgenden çıkmak
Bana da yeterdi bir kuru ekmek
Kadere kızmazdım sen olmasaydın
Z İ Y A A C A R
11.11.2017/KONYA