Nasıl tutabilirim ki gözyaşlarımı
Kime nasıl anlatırım feryadımı
Böyle sessiz sedasiz kalışımı
Anlayamazsın kapat ışıkları

Görmesin duyulmasın ağladığım
Geçmişe dönük ne varsa açmayın
Deşmeyin gönül yaralarımı
Karışmayın aşk mı nedese doğrudur

Korkar oldum çünkü herşeyden
O kadar çok hayıflandım ki
Sayrı bedenim kaldıramaz oldu bu yükü
Derdimin dermanı sensin özlediğim kadın

Eskisi gibi tadi tuzu kalmadı şehrin
Sokaklarda terk edilmiş münhasıran haldeyim
Avutur oldum çocuk gibi kendimi
Eger süpriz yapacaksan çat kapı gel

Duvarlar soğuk yatağın boş
Şetaretli günlerimi mumla arıyorum
O efsunlu mahrum geceler artık yok
Meçhule dönmüş hayatım

Beklemek öyle zor ki
Sevgili dediğinde acındığında
Kalabalığın arasında duyduğun ses kadar
Uzaklarda aciz seni arar düşünürüm

Hasretinle yanıp tutuşan kalbim
Çırpınıp yerinden firlarcasına
Umudumu bağlamış gelecek baharlara
Kalma sakin bırakma özlediğim kadın