Yusuf gibi satılsam bir köle pazarında,
Ne ardımdan ağlayan, ne de bir yanan olur.
Bir değerim var mı ki insanlık nazarında?
Halimi gören olsa, bir meczup sanan olur.

Yüreğimden geçeni kağıda dökebilsem,
Mürekkep kan ağlarken, kağıt figana başlar.
Beynimdeki korkuyu elimle sökebilsem,
Belki kurtulurum da, biter bütün telaşlar.

Çok fazla güvenmişim yüzüme gülenlere.
Tanıyorum sanırken, meğerse yanılmışım.
Muhabbetim eksilmez kıymetim bilenlere.
Ne zaman iyilikle, hayırla anılmışım.

İyi izler bırak ta; şandan, şöhretten kaçın.
Sessiz, sedasız yaşa, ölümün sessiz olsun.
Geliyorum ey toprak, bana da bir yer açın.
Yolu izi olmasın, gayette ıssız olsun.

Kayda geçiren katip beni defterden silsin.
Her fani insan gibi ben de bir gün ölürüm.
Varlığım bilinmedi, yokluğumu kim bilsin?
Garip bir kul misali, salasız gömülürüm.

Sabri Koca