2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
810
Okunma
Çekip gidişin beni yalnızlığa sürükleyen sel gibi
Çırpınıyorum, çırpınıyorum ama kurtulamıyorum
Haykırmak istiyorum dünyaya sensizliği
Sesim kısılıyor, boğazım kuruyor
Öyle bir köşede sus pus kalmışım
Omuzlarımda öyle bir ağırlık varki
Sanki dünya üzerime yıkılmış
Ve ruhumda sensizliği acısı
Ağlıyorum gözlerimden akan kanlara aldırış etmeden
Şimdiden hissedebiliyorum sensizliğin karanlığını
Bende yarattığın o uçsuz bucaksız boşluğunu
Çıkmak istesemde bu sensizliğin çukurdan
Biliyorum çırpınışların fayda etmeyeceğini
Yalnızlığın tanımının yokluğun olduğunu
Cehennemin sensizlik olduğunu
Çaresizliğimi ardına bakmadan bıraktığın enkazda bulduğumu
Ve biliyorum ölümün bendeki sen olduğunu...!
Cevap Yaz