Yüreğim çıplak benim
Üşüyor ama umurunda değil!
Tüm renkleri belirgin
Yaralarımın üstünü
Ağız dolusu örtüyorum
Gülüşüme tuz basmasınlar diye...

Yüreğim çıplak benim
Hadi göreceksin, sahici gel!
Kafamdan hep bir adım önde
Güz bahçesinde çiçek
Karın ortasında ateş
Bazılarına yasaklı
Ben’den öteye
Ten’den öteye
Görünenden öteye...

Saçlarıma taç giydiriyorum acılarımdan
Gün içinde gökkuşağına dolanıp
Mutluluğu uyduruyorum
Çocukluğumu gasp eden anılarıma
Yeltenmesinler diye...

Kuşların kanatlarına atıyorum sonsuzluk imzamı
Veremem, veremem kimseye gökyüzümü!
Taşlı yollardan geçerken gençliğim
Bir nefeslik dinlendiğim kapılar
Biliyorum ardına kadar açıklar bana
Ben yine de aralardan bakıyorum
Üzerime örmeyin evin kiremitlerini
Duramam, duramam o evlerde!

Mum ışığında yazılan mektuplarım vardı
Elektriği kesikti o aşkın
Karanlıkta uyanık kalırdık
Gözlerimizin içine soğan kaçardı
Hayatımızın üstüne çöpler dökülürdü
Mis kokulu bahardık yine de
İyi gülerdik
Güzel ağlardık...

Yüreğim çıplak benim
Hadi durma, sahici git!
Üzerini gri bir yalanla örtüyorum
Ne siyah ne beyaz
Gri kötü bir renk değil biliyorum
Sen, sen görme beni
Utanç değil, korkuyorum!