0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
917
Okunma
Yolları karlı gecenin içinden esip geçiyorum
Zemin ıslak, yürek ateş, kor gibi yanıyorum
Penceremden sarkan, buz dallarıyla eriyorum
Gündüzden akşamlaşıp, geceye bölünüyorum.
Çaresizliğim yüreğime, derin hüzün katarken
Yüreğime misafir sevginle, acıyla kıvranırken
Yalnızlığımla zamanın adı yürek yangını olurken
Kanayan gözyaşlarımı artık hiç kurutamıyorum.
Hayat, korkunun esaretiyle şiddetle boğuşuyor
Gökyüzü ağır kara bulutlarla yüreklere konuyor
Ah! O derin sancılar yürekleri parça parça ediyor
Kararan yarınlarımla hayata kucak açamıyorum.
Mehmet Öksüz / Eflatuni Mısralar
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
