Uzun zaman oldu
Yıkık dökük yollarda, yarım kalmış rüyalarda hayallerim
Kırdığım insanları
Eskisi gibi olmayacak kalpleri anımsıyorum
Şimdi şimdi anlayabiliyorum onları
Yaptığım saçmalıklara gülüyorum ara ara
Benim doğrularım başkaları için önemli değildi
Sendeledim hayatın, aç kurtların arasında
Yürürken, düşmekten korkarak baktım hep etrafıma
Tutmak isteyen var mı; der gibiydi bakışlar
Boşluklarda kaldım çoğu zaman
Olan olmuş, ölen ölmüş, giden gitmiştir, dedim
Kaçıyordum gerçeklerden belki de, kim bilir?
Ne olmuşa, ne de ölmüşe çare yoktur
Olan olmuş, ölen ölmüştür
Bazen ağır basar isyanlar
Haklı olduğumuzu savunuruz, olmadığımızı bile bile
Aslında korktuğun kendinsindir
İtiraf etmeye utanırsın
Eleştirilere açık değilsindir, korkarsın
Ya? diye düşünürsün
Olmuşu olmuşa, ölmüşü ölmüşe bıraksan,
Daha mutlu olacağını görsen tüm acıların boş olduğunu
Hayata tutunabilmemin
ne kadar güzel bir duygu olduğunu
Ve anlarsın ki;
Yeni bir hayatla beraber her şeyin
yeniden doğduğunu…