Yetmedi mi bunca sene çektiklerim
Yaşadığım ızdıraplar?
Teselli vermiyor artık,
Ne rakılar, ne biralar, ne de şaraplar.
Bahar aylarım kışa döndü,
Umutlarım bir bir söndü.
Hani o üç maymunu oynadığınız gün varya,
O benim ilk öldüğüm gündü.
Hep kendimle savaş verdim,
Doğdum doğalı bunca sene,
Dua mı edeyim isyan mı?
Karar veremedim ömrümce.
Asla zengin değilim,
Kendi dünyamda, kafama göre bir beyim.
Aklımı aldınız, ömrümü çaldınız,
Şimdi ben size, ne şekil dua edeyim?
Hepiniz Allah kulusunuz, gayette doğrusunuz.
Birinin ağzına edeceğiniz zaman,
Gelip beni bulursunuz.
Çıkarlarınıza kılıf yapılmış, dininiz, imanınız,
Ulan hiç mi sızlamıyor vicdanınız?
Benim size laf söylemek ne haddime,
Çünkü sizler insansınız.
Sizdeki kantarın topuzu kaçmış bi kere,
Yanlış tartıyor teraziniz,
Siz ölümü unutuyorsunuz, biz size diyoruz ki,
Bu dünyada misafiriz.
Hak yemeyiz, haram yemeyiz,
Allah’a güvenir adaleti çiğnemeyiz,
Öbür tarafın adaleti de bu taraftaki gibiyse,
İşte o zaman boku yedik,
biz sittin sene sizden sıra bulupta,
O cennete giremeyiz.