Ruhum hiçbir gerçeği söyleyemez ve bilemez,
Ruhum sadece ağlayabilir,
gülebilir ve ellerini değiştirebilir;
Ruhum hatırlayamaz ve savunamaz
Ruhum düşünemez ve onaylayamaz
Ben çocukken, deniz gördüm, mavi
Gençliğimde bir çiçekle tanıştım kızıl
Şimdi yanımda bir yabancı var renksiz
Zamanında tanıdığım kişi değilsin artık
Başkası ile başkası oldun
Uzaklaşmışız birbirimizden,
Ne acı, ne yazık
Eller yakınımız oldu
Bazen yabancılar ailemizden daha yakındırlar
Oldurmaya çalışsakta olmuyor
Ne yaparsak yapalım kötü şeyler olmaya devam ediyor
Güneşli sahilde yalnızdım
Ormanın soluk mavi gölünde,
Gökyüzünde tek bir bulut yüzüyor ve suda tek bir ada
Küçük beyaz bir martı vardı
Kanatlarının altında beni koruyan
Dost bir güvercin vardı
Hemen her sabah pencereme konan
Sanki bir arı kovanı gibiydi ballı sözler
Uçurumda sen vardın
Şimdi ise yatağımda pencereden boş gözlerle bakan bir ben
Boş ve gereksiz sözlerde kalan
Orman dalgaları ve rüzgarlar arasında uçuşan
Sadece karmaşık iki kelime dudaklarında ‘‘ seni sevdim’’
Peki gözlerindeki seni sevdimler
Onlar neden bu kadar yalan?
Uzatmadan, kırmadan, yaralamadan
Bırak gönlümü kendimle yarını yaşamadan