![]() GötürmeliydiAlıp... Götürmeliydi beni Gafletin, zafiyetin bendinden Zan ve iç güdüler esaretinden Bilinçaltında oluşan çıkmaz badirelerden Şirkin sessiz ve gizli şube ve zihni perdeleyen şaibelerinden Akıl bilgiye muhtaçtı, irfan zaten ufku açan afaktı, şartlar beni bana bırakmadı Sevgi ve samimiyet hırpalandı, masumiyete lekeler bulaştı, nefis zaten sinsilik içinde irademe bağlıydı Azim fani için vardı, çalışmak, gözü kara olmak, rekabet ortamında mücadele içinde kararmak ve katılaşmak bize kaldı Olsun... Hiç kederlenme Gözyaşların içine akarken üzülme Yeter ki sen kalbinin sahibini dinle ve ümitten vazgeçme Yürek gücüne kavuşmak için acziyeti seçme, muhakeme etmekten asla geçme İçinde yaşadığın şartların öğretilerinden yüz çevirme, emin oldukça hürsün imtina etme İnsan ilim, irfan sahibi olmalıdır, ehli hal olan ariflerden uzak kalmamalıdır, fanus içinde yaşamak karanlıktır, yeise girme Zaman... Ne de çabuk geçiyor Ruhum ne kadar sessiz refakat ediyor Sinemde hicran sürur bekliyor, umut edeple sabrı seçiyor Gün batarken, şems akarken, bad-ı sabah yad edilirken hüzün hissediliyor İnsan olmak, en azından bu yolda umut inşa ederek yol almak, gaflet ve zafiyetten arınmak için dertlenmek gerekiyor Mustafa Cilasun |