e...

Çekme...
Alemin derdini, illet ne ola
Kendine yaban
olandan söyle ki ne umula

Kalbinde
şirk barındıran
ne kadar hakikatin farkında

Aşk
zanna
kurban edilmez,
sevgi ruhsuz çekilmez
hak olan ehli halden sorula

Ömrünü
heba eden,
bir fanus içinde
yaşadığını bilmeyen
bilmem ki
nasıl bağnazlıktan kurtulacak

Ne...
Bir gazel ol
Ne de ayna karşısında sol

Mesut
etmez avare olanı
batıla açılan, karartan yol

Sen öz ol,
ruhunu, vicdanını
esir eden nedir bir sor

Fetret
dönemleri yaşar,
hesapsız akıl
sahibi coşar kimi bekler kor

Mahrem
olanı ayan eyleme,
nasıl olsa bir şey
olmaz deme, haya sahibi kul ol

Can...
Verme gam için
Saklı duruyor verdiğin ahdin
Hiç korkma
gelecektin bekleyen vaktin

Ahseni
takvim üzerineydi
senin yaratılış hilkatin
Ne kadar
cahil ve hakikatten uzaksan
neylesin sığındığın zafiyetin

Şirk
sinsidir,
gaflet içinde
kalbine,zihnine zerk edilir,

aklın,
iraden bunun içindir,
yok başka hakikat bahane için
Akıp gider ömür
Ruhun hasretidir Gül

İlimsiz,
irfansız ne yapsın gönül
Nefsi ihtiras için
coşan söyle ne kadar hür

Hak
rızasından
gayri, faniye bağlayan
zafiyetleri neylesin Bülbül

Mustafa Cilasun