Artık...
Uzakta olsa
Bir tebessüm beklenir
O zaman melalin düğümü çözülür
Gözlerden kalp emin oldukça ümit edilir

Yoksa
Endişe zaten bellidir
Güven azaldıkça ne söylenir
İnsan erdemiyle öne çıkan kimsedir
Beşer ise aklına ne gelirse söyleyendir

Hangi
Hayalden tutunayım
Hülyalar serencamına mı dalayım
Akidemi inşa ederken nasıl emin olayım
Mitoloji ve hurafeden arınmış olarak göçeyim

İşte...
Neylersin
Kör kuyulara
Kararmış ufuklara
Kirlenmiş ırmağı görünce sukut eylersin

Beşerdir
Bizim malzememiz
Zan ve zafiyet içindeyiz
İlimden, hikmette nasılsa uzağız
Mes’uliyet adına sanki bir hayli hesapsızıs

Bazen
Acıda olsa hatırlarız
Acaba biz ne kadar insanız
Nefsi ve onun açtığı fırsatlar için mi varız
Yoksa ahdine sadık yaşamak durumunda mıyız

Ne..
Baharda
Ne de hazanda
Ve dahi Eylül akşamlarında
Kalbi lekelerinle yüzleşmeden çekinme

Dürüst
Olan ve buna inanan
Kendini ve kimseyi aldatmayandır
Yaratan mevlaya nankörlük yapmayandır

Sevgi
Hak edilen suhulettir
Kalbe zerk edilen edebi letafettir
Hak etmek naifliği, nezaketi öğrenecektir

Sevgi
Ne varlığa, ne makama
Talip olmayan ülfettir, heves başka şeydir
Umut hevadan arınmış, vaktini amade nasiptir

Mustafa Cilasun