niye sevdim yalnızlığı
neden kaçtım insanlardan
sırf sen gittin diye niye küstüm
senden önce ve senle güzel olan herşeye

nasıl vardım bu yabaniliğe
aşk denilen eşsiz bir hazine elbet
lakin gerek var mıydı ölü taklidine
sırf sen gittin diye

aklımda tükenmesi imkansız sorular
ve bir yandanda cevapsızlığa isyanlar
işin garibi bu kalemin ne işi var elimde
kime ne diye yazarım bu sessizlikte

üstelik senelerdir onla beraber olduğunu bile bile
niye taşırım ki yüreğimde okursun umudunu
sanki okursan dönecekmişsin ihtimalini
yetmezmiş gibi ihtimalin telaşını yaşarım

iki mum yakıp kurarım sofrayı
en sevdiğin albümü çalmaya başlarım
ve pencerede gözlerim seni arar
sonuç her seferinde aynı hüsran

belkide aşkdan olma bir deliyim
ya da deliliğin merdivenlerindeyim
gözyaşımla kalemim arasında gezinmekteyim
akıldan uzak bir hayatın içindeyim

senden sonra garip bir haldeyim
ne kadar çabalasamda beceremedim
sensiz bir dünyada yaşamayı
ve sensiz ahirete varmayı kabullenemedim

sen benim sonsuzluğa kanat çırptığım
geceleri özlemle uyanıp sarıldığım
ve her seferinde öpmelere doyamadığım
sol yanıma hayat veren sevdam olmalıydın