Sanki...
İçimde bir sırr-ı naysın
Tınının her
güftesinde adeta niyazsın

Aşksız, sevdasız,
davasız ömrü akıl ne yapsın
İrade sultanlığı
hak ve hakikatin idrakinde
vuslat arasın

Nefsi
itham etme ne yapsın,
senin iradene tabi
olan güdüdür zandan çıksın

Her zafiyet gaflete,
hezeyana, isyana, şirke adım
adım yaklaştıran hevestir iblis taşlansın

Ne...
Hikmetse
Mütebessim olmayı
Ne kadar
istesem de başaramadım

Sür etim
söylendiğine göre sert
mizaçlı olarak yansıyormuş

Bu bakımdan
kimi insanlar çekinerek
meramlarını soruyorlarmış

Yalnızken,
gezerken, düşünürken,
sessiz ve sakin köşemde
yazarken böyle söylüyorlarmış

Kendi adıma
en çok üzüldüğüm
ve böyle olmadığımın
anlaşılmaması bakımından
uğradığım azizlik olarak görüyorum

Elbette
bunun temel nedenlerini
tefekkür ve tahayyül eyliyorum,
bilinçaltımda var olan tortularla
yüzleşiyorum fakat önünü alamıyorum

Hiçbir şatta
riyakar, yalancı, düzenbaz,
özü, sözü bir olmayan, zaaf ve
zannına ısrarla sarılan,

Aldatmayı
marifet yapan ve nefsini
her bakımdan öne çıkartanları
kendime bir türlü
yakın ve dost göremiyorum

Yöresel..
Asabiyete sahip çıkma
Bizim genimizde var
diye avunma

Hak
ve adaleti kendi
zehabına göre savunma
İnsanlığın geçirdiği
aşamalara ve şartlara
ön yargıyla bakma

İnsan için en güzel
ve asıl olan örnek Ümmeti
olduğumuz Resuldür unutma

O her
türlü asabiyetleri,
kavmi telakkileri, hıncı, kini,
hırsı ret etmiştir, şayet ona
tabi isen gafletten tutunma

Mustafa Cilasun