1.
puhu kuşlarına dönerim yüzümü
kalbimin penceresinde kaç demet ayrılık

şarkı ve şefkat kırgını çocuklara dönerim
ayrılığın dev kompozisyonunu belki onlar yazacak

bir sıra neferiyim, katılırım o sevda taburuna gene
omzuma ayrılığın silâhları asılacak

yüzümü dağlara dönerim, savrulur saçlarım
bakır çalığı öfkedir, saçlarım kavrulacak

yüzümü yüzüne dönerim, yüzün kerbelâ
bilsen: özbenliğim sana esir olacak

taşbaskısı bir özlemdir zâten hayatım
zulümdür, ölümdür, ayrılıktır.. ne kadar dayanacak?
2.
bu ayrılık da nereden çıktı
zümrütten tümcelerle konuşacaktık

sol elimde bir top öksüz açelya
fotoğraflarının önünde diz çöküyorum
bir yandan yalvarırken allah’a
öbür yandan cehenneme sesleniyorum
anılarının önünde diz çöküyorum
sol elimde bir top öksüz açelya

bu ayrılık da nereden çıktı
şiirselliğimiz çıldırasıya çiçeklenmişken
tanyerine yürüyerek güzelleşecek
kesintisiz bir duyguda kaynaşacaktık
hayâl ağaçlarımız çiçeklenmişken
bu ayrılık da nereden çıktı

göğün derinliğini delen o tutku
benliğimizi kökünden kavrayacaktı
bâbil’in asma bahçeleri’nden
kuşlar bize doğru uçuşacaktı
yüreğimizi kökünden kavrayacaktı
göğün derinliğini delen o tutku

yâkuttan tümcelerle konuşacaktık
bu ayrılık da nereden çıktı

(*): Afrodisyas Sanat, Kasım-Aralık 2013, Sayı 42