Göğe bakardı akşam sefaları
çok oldu turuncu perdesi çekileli gündüzün
yine yıldız göremedi kadın ; söndürdü sigarasını
kalan boşluğu düşledi inceden küllerine
ve süslenir gibi özendi
göz kenarlarına ilişen nem histerisine

Akşam sefaları
akşam sürülen cefakar sefaları
hakkı yenmiş ayrılıkların iade-i itibarları
düğüm düğüm ödene gelir
kadın,
serer tozlu efkarını masaya
açık hesaptan bir şişe votka köşeye
ve sızması için yalvarması başlar kadehe

- Hazal
Titrer eli kadının
sevgili der,kusuruma bakma
yüreğim tiredi,elim değdi kadehe,
bulandı kelimelerim alkole...
yüreğim...yüreğim...
sızmıyor nedense...

-İlker
Dilinin dönmeyen kelimelerine
düşük serzenişler yerleştirdi yavaşça
ağlamaya utanması kalmadı
düşürdü gözünün beşiğinden acısını
kadehinin buğu vermişliğine

-Hazal
gözyaşları aktı kadehin içine
gözyaşından çağlayanlar aktı geceye
gecenin katranına yapıştı kadeh
kadehin içinde düşler
kadehin içinde hece
okunmuyor suya değince...

(Hazal’a doğaçlaması için teşekkürlerle)