0
Yorum
12
Beğeni
0,0
Puan
838
Okunma
daha anlaşılmazlık adına
derini soyuyorsun gecenin aklından
eylüle kabuk bağlıyor
bir mandalinanın çıplaklığından gözlerin
yüzler unutulmuyor unuttun
adlardan önce
bağdaşını kursan da yürüyüp giden ayaklar
var işte o salıncağın çığlığı
başın dönüyor saçların
ormanın gölgesinden kurtulan kuş kanadı ağaç
onca gürültücü nefesi bir dumanlı dağa
bireyselleştiremiyorsun artık
yalnız bulutun ötesinden gelen
sonsuz tane yağmura
gerçeklik soyut sanat kavram gerçekten
mavi tül denizi koşuyor kadın biri
sudan uçanlar olup uzakları
anlattığı iddiasında üstelik kedilerin
kertenkeleyi idama hazırlıyorlar yeniden
dutluğun en zayıf dalında
0105
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.