EY ÖZGÜRLÜK!!!
gözleri kan çanağı
saçlarında kurumuş kan
yine de tükenmişliğine inat
acı bir tebessüm yerleşmiş
gamzelerine

daha on yedisinde
dik durabilse selvi boylu
yağız delikanlı

üstüne iki beden büyük
rengi solmuş parkası sırılsıklam
kırılmış kemiklerine
siper ettiği kolları
yılgın ve yorgun

gecenin bi yarısı
saat eti kemik geçiyor
damlıyor tenden saniyeler

tıslamayla karışık ıslık tutturmuş
çalıyor ha bire
çarpıyor duvara
bir de celladının suratına
ey özgürlük!!!!

Duvarların nemi
yakıyor ciğerini
sidik kokularına karışıyor toz duman
kesik kesik öksürük nöbetlerinde
kemiklerini sızlatıyor rutubet illeti
son demlerini yaşadığını bile bile
gülümsüyor celladına

ne zaman bellli
ne mevsim kör kuyuda
iklim her daim zemheri
işkence sonrası cehennemin en dibi

kahpenin dölü almış emri
pervazsızca savruluyor coplar
ne sınır
ne vicdan biliyor piçin önde gideni

utanç duvarı
yutuyor inlemeleri
yanıp sönen lambanın altında
vatan yükü gencin çelimsiz umuzunda

tek suçu özgürlük
bağımsızlık söylemi
vatan aşkıyla
savunduğu ideoloji yüzünden
çekiliyor fişi

dilinde söndürülürken cigara
ıslak taştan zemine yığılıyor
un çuvalını çekercesine
sürülüyor bedeni

kan kokusu sarıyor havayı
boşalıyor üstüne buz gibi sular
sıtmaya tutulmuş, titriyor bedeni

yılmıyor
söylüyor türküsünü
veda ediyor özgürlüğüne
son nefesinde bile
vatan düşmüyor dilinden
gönlünden
gözlerinden!