Kurumuş ağacımda, yaprağım yeşerirken
Suyum buldukça köküm, yeniden doğuyordum
Canlanıp tüm filizler, ruha huzur verirken
Hafifledikçe yüküm, yeniden doğuyordum


Derdimi kederimi, salıyorken engine
Hayatı boyuyordum, toz pembenin rengine
Yaşamanın gayesi, ulaşırken bengine
Noktalandıkça büküm, yeniden doğuyordum


Üç beş günlük dünyanın, çarkına takılmadan
Başımı döndürdükçe, dibine çakılmadan
Fersiz umut ışığın, ucunda yakılmadan
Ehemmiyetse hüküm, yeniden doğuyordum


Özgüvenim oldukça, yıkamaz dağlar taşlar
Güldükçe dudaklarım, çatılmaz hilâl kaşlar
Sadece Allah için, akar gözümden yaşlar
Yıpratamazken çöküm, yeniden doğuyordum


Dualar ediyorken, kulaç açıp semaya
Daha sözün kısası, gerek yoktur temaya
Hamurumun içinde, yok iken bozuk maya
Yalnız Mevlaysa rükûm, yeniden doğuyordum


Nesrin Önem
21 05 2017
Tekirdağ