Ne zaman gün yerini kızıllığa bıraksa,
güneşin sıcak koynunun yerini
akşamın serinliği alıyor ;
yetim kalmış bütün duygular gelip
hüznünü yığıyor sancılı yüreğime Anne’m..

Karakışların ayazlarında kalıyor bütün sevinçlerim.
Yaşanmadan kayıp giden yıldızlar,
kabul edilmemiş dilekler yığıyor ömrüme.

Ne başımda gam eksilir,
ne gözlerimde duman duman tüten hasret.
Yanık gurbet türküleri hicranla dağlayıp duruyor sinemi,
dört bir yanımı saran yalnızlık önüme diziyor bütün hüsranları.

Acılar yüreğime sığmıyor Anne’m..
Hiç bir derya serinletemez kor kor yanan bağrımı sinen kadar.

Ey gadasına,belasına bin kez ölüp dirildiğim !
Ey yüreğinde gamı,
yüzünde hüznü eksik olmayan gözü yaşlı Anne’m !!
Hangi dert ki böyle başımı göğsüme düşürür ?
Hangi uçurum benim kaderim ?
Hangi taş ,hangi kaya başımı vurup aklımı yerine getirir ?
De bana Anne’m,de bana...!!

Ben ki,sabahın seherinde
gül yaprağına ağıtlar yakan bülbüllerin sesinin rengi,
bütün kalabalıkların ortasında
dağ başı yalnızlığında üşüyen yetim çocukların titreyen gözyaşıyım.
Hangi ara kar yağdırdım gönül şehrine ki,
gözlerinde mendil olup bütün mevsimlerde ağlattım seni Anne’m ?
De bana ...
De ki ,gülün solan rengini alıp
canıma can yaptığın ömrüme musallat edeyim.
Cemrelerin toprağa düştüğü,
ağaçların yaprağa durduğu zamanlarda
şah damarını keseyim gözlerine matem düşüren mevsimlerin.

Duydum ki kırılmış yürek ağacının bütün dalları.
Bastığın topraklarda silinmiş ayak izlerime ağıtlar yakıyormuşsun.
Hangi taşa yaslansan kanıyormuş
Hangi pınara baksan gözlerinde ağlıyormuş gençliğin annem.
Ah etsen ,yüreğinin enkazının altında kalır umut bağladığım bütün duydular.
Kırıldığın,darıldığın kara bahtını yere çalmaya geldim Anne’m...

Bana dualarını lutfet Anne’m..
Nasır tutan ellerini dudaklarıma merhem,
ayaklarını başıma taç et Anne’m..
Vur bütün kederlerini sırtıma,
yüreğini yakan ne varsa ömrüme kat gitsin.
Yeter ki gözbebeklerine düşmesin hüzün.
Bilirim uykunu uykumuza bedelsiz harcadığını,
bilirim bilmesine ya,
kadir kıymet bilmekten acizim Anne’m.

Sen helal etmezsen hakkını,
gözlerinden düşen billur damlalarından
bir tek tanesinin vebalinin altından kalkamam.
Umurumda değil artık sevdama boyun eğen mevsimler,
dağ başlarında açan kırçiçekleri.

Ben ki, sensiz perişan,çaresiz ve öyle kimsesizim.
Gözlerimde hayal kırıkları,
kulaklarımda gurbet türküleri,
karanlıklarda kaldı hayallerim Anne’m ..

Beni anlayacak,
halimi bilecek,yaralarımı saracak kimim var senden başka.??
De bana Anne’m
De bana ...