Kışın güneşi içime doğduğu andan beri
Boğazımda sır kesiği bir düğüm
Gözlerimde o malum telaş
Kısık bir ateşte
Ömrümü harlandırırım
Bilmem kaç öğün

Sen bilmezsin,
Sesinin rengide kaç bahar
D’inledim
Kaç mahur şarkı ezberledim
Bağ bozumu bir zamanda
Göz bebeklerinde kaç aşk şırası içtim de
Kara sevdayla tükendim...

Sen bilmezsin;
Buralarda iklimin ayazını
Nasıl üşütür tenimdeki hasreti
Geceleri uzar ağıtlar kaç efsane okurum yıldızlar kayarken gizeme

Sen bilmezsin;
Bir Süphan dağı bellerim
İçimdeki hoyratlığı
Bazen Akdeniz olurum
Bazen olmadık şeylerle
Avuturum yorgun gönlümü
Yanayakıla ağlarım bazen
Bazen bir deli orman olurum..

Sen duymazsın;
Kaç coğrafya aştım uzaktır mazi
Ben fi tarihinin
Sessiz mutluluğu olurum

Küllerini uçurdu rüzgârlar sen görmezsin
Akdeniz’den eser burada zaman

Mecalim yorgun
Bir yolculuk bu tarifi sevda demli
En çok sen bilirsin bu yarayı
Mert bir söylemi yağar o lisanı dil çeperinde saklı aşkı baharın...

Nuray Ayhan...