Seninle ayrı şehirlerin insanıydık ikimiz
Ayrı yerlerden gelen iki vagon gibiydik belkide
Şimdi aynı hayatın içinde birbirine yabancı iki insan
Ve ayrı istikametlerde yol alır olduk
Kenetleyemedik sevda yolunda ellerimizi
Oysa bırakmamacasına sıkıca tutardım ben ellerini
Bir elmayı paylaşmanın mutluluğu var hâlâ içimde biryerlerde
Ve birazda geçmeyen burukluğu kaldı bugünlerde
Sahi çocuklar gibi ısıra ısıra bitirmiştik seninle
Bardakta haşlanmış mısır severdin sen birde
Bir bardağa iki kaşık sallardık o günlerde
Bugünlerdeyse dokunuyor herşey senden sonra
Bazen kalem kâğıda dokunuyor öylece
Sonrasında o dokunuş şiir diye okunuyor
Bazende ince bir sızı yüreğime
Yüzümde beliren çizgilerde ruhuma dokunuyor
O ince sızıda ve çizgilerdeyse
Hüzünlü bir şiir gibi senin adın okunuyor
Güray Gökkaya