Med-Cezir zamanı geçince ömrün,
Hoyratlık gönlümden çekilir bir gün.
Değme güz gülleri açınca ömrün,
Akları başıma ekilir bir gün.

Deli tay gibiydim, cevvaldim işte,
Bin kaygıya aman vermezdim döşte,
Ekmek cenk ederken damakta, dişte,
Sözcükler dudakta yıkılır bir gün.

Hayalim yokluğun saçını tarar,
Uykular düşüme tuzaklar kurar,
Gecelerim saklanacak yer arar,
Usulca gölgeme sokulur bir gün.

Kulaklar geçmişin sesini dinler,
Duyar bir hatıra, çınlar da çınlar,
Hayat tuvaline zerk olan tonlar,
Mazinin köşküne tıkılır bir gün.

Dön de bir bak hayli menzil almışsın,
Yazılmışsın, defter gibi dolmuşsun,
Bir bakmışsın piri fani olmuşsun,
eğilir kametin bükülür bir gün.

Metin gönlün sevda ile yamarsın,
Kocarsın maziden medet umarsın,
Vakti gelir gözlerini yumarsın,
Ardından ağıtlar yakılır bir gün.

14.04.2017