Ne kadar vefasız çıktın sevgilim,
Güzelim yılları hemen unuttun,
Mazide kaldı o güzelim günler,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.



Yaralı kalbime melhem sürmedin,
Kanayan yaramı söndüremedin,
Hasretim arttıkça güldüremedin,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.



Ne çabuk unuttun çoluk çocuğu,
Ocakta kalmadı yanmaz odunu,
Soğukta kışlarda ağlattın onu,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.



Elin yabanında kaldım çaresiz,
Ne bir soranım var kaldım parasız,
Issız çölllerdeyim kaldım yalınız,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.



Bir gece yarısı evimde yoktun,
Tuzun mu eksildi nasıl da koktun,
Güldürmedin bir gün hep beni yordun,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.



Yavrum evde ağlar annem nerede,
Irmağı geçirdin boğdun derede,
Evim sensiz artık oldu virane,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.



Gece soğuk yağar karlar kapıda,
Sobamız yanmıyor aba altında,
Yavrumuz ağlıyor layık mı buna,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.



Sevgilim ne olur bırak inadı,
Hüdayin unutmaz bunca yılları,
Günlerce uykusuz bekler yolları,
Vefasız çıktın sen beni unuttun.

05.04.2017//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ