Sayfa sayfa, baktım; bugün takvime
Yaprak yaprak solgun, hayalin düştü
Oda oda, hasret dolmuş, evime
Yokluğun ayazdı, kalp üşümüştü…
Vuslatın her zaman, tozpembe düştü

Çevrilen yaprakta, hüzün raks eder
Baktığım sayfaya, adın akseder
Birikmiş özlemler, her dem nükseder
Efkârlandı gönül, dertler üşüştü
Vuslatın her zaman, tozpembe düştü

Birden dalıp gittim, eski günlere
Mahkûm ettin beni, sensiz anlara
Keşkeler bıraktık belki dünlere
Yarım kalan, bir sevdaya, dönüştü
Vuslatın her zaman, tozpembe düştü

Kapılsam mehtapla, ayın gizine
Çifte kumruların, düşüp izine
Koysam şu başımı, bir yâr dizine
Nafile! Sevdiğim, artık rüküştü
Vuslatın her zaman, tozpembe düştü

Yıllar var ki seni, arayıp sordu
Bir ömür boyunca, bekleyip durdu
Sevda denizinde, kıyıya vurdu
Her gün vefa, sensizlikle, sürtüştü
* Vuslatın her zaman, tozpembe düştü

30. 03. 2017