Sürgün sevdalara yolladığın an
Nehir gibi coştu damarımda kan
Güvenim kalmadı tükenmekte can,
Gözümdeki yaşlar yağmura döndü
Sokaklarda yanan lambalar söndü.

Yedi Karanfili üstüme attın
Yüzüme bakmadan kaşını çattın
Karanlık Dünyama ızdırap kattın,
Gözümdeki yaşlar yağmura döndü
Sokaklarda yanan lambalar söndü.

Dua etmek için açtım elimi
Hak adını verdin tuttum dilimi
Kader dedikleri kırdı belimi,
Gözümdeki yaşlar yağmura döndü
Sokaklarda yanan lambalar söndü.

Başımdaki ağrı durmadan artar
Münkir ile Nekir günahı tartar
Bir kerecik olsun canımı kurtar,
Gözümdeki yaşlar yağmura döndü
Sokaklarda yanan lambalar söndü.

Gün olur bu sürgün bitecek sandım
Buzlar Ülkesi’nde ateşte yandım
Doğru dedikleri sözlere kandım,
Gözümdeki yaşlar yağmura döndü
Sokaklarda yanan lambalar söndü.

Dün gece rüyamda yıldızlar kaydı
Kalbimde heyecan koyunlar saydı
Bize yol gösteren o DOĞANAY’dı,
Gözümdeki yaşlar yağmura döndü
Sokaklarda yanan lambalar söndü.

Kemal DOĞANAY