Yol gidiyor dağlara dağlar bizim değil mi,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.
Dönüyoruz çağlara çağlar bizim değil mi,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.

Dede Korkut seslenir;Destan yazıyoruz hey!
Düşman yolları kesmiş kuyu kazıyoruz hey!
Türk’e düşmanım dersen size kızıyoruz hey!
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.

Kürşad’ın çerileri dağa taşa and içmiş
Yıkılacak bu saray bir gece ömür biçmiş
Kimisi anasından kimisi yardan geçmiş,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.

Fatihler Günü Geldi İstanbul’un üstüne
Boşa kurşun sıktılar Firavunun büstüne
Müslüman yemin etti Kabe’nin örtüsüne,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.

Hak Yolunda bayrağı açtı yine çeriler
Okla yaya dönüştü davullarda deriler
Zafer yakındır dedi belleklerde veriler,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.

DOĞANAY size söyler;Zafer Günü gelince
Bu savaş biter derler kurşun bağrı delince
Cennet’te güller açar hep gelenler gülünce,
Yolcu yolunda gerek daha bize ne gerek.

Kemal DOĞANAY