![]() Sen Diye!...
Durucaktı kalbim,binmeli hemen bisiklete
Binince bir ateş içe düşünce; Akşam,kollarında sallarken yeri, Dağlardan aşağı inerken gece. Sislerden tüllere bürünmüş meşeler Kurt’lara benziyordu karşımda; Karanlık,sıklaşan çalılar içinde Sayısız gözlerle bana bakmada. Neşesiz,yaslı gülüyordu ay Gökteki bir bulut doruğu üstünden Kanad kanad uçan hafif bir rüzgâr Kulağımda korkunç bir sesti derinden. Siyah hayaletler sardı geceyi Ama yüreğim güçle cesaret dolu; Ateşti dolaşan damarlarımda, İçim bu tutuşan korla duygulu. Sen çıktın o anda,tatlı bir sevinç Aktı gözlerimden içime sessizce; Yanındaydım bütün yüreğimle artık, Senindi her şeyim,seni görünce. Çevremde uçuşan gülrengi baharın Kırmızı tüllerle sarmıştı yüzünü; Benim için ne büyük mutluluktu Allah’ım! Umsam da görmeğe lâyık mıydım bugünü? Fakat ah! daha ay balkırken ufukta Sızlattı kalbimi ayrılık acısı: Allah’ım,ne tattı o dudaklarında Ne acıydı derin bakışındaki sızı! Yürüdüm,sen durmuş,gözlerin yerde Baktın ardımdan ağlamış gözlerle; Allah’ım ne büyük mutluluktu sevilmek! Ve sevmek ne büyük bir mutluluktu hele! Yüreğimsin Serap BOZKURT |
Baktın ardımdan ağlamış gözlerle;
Allah’ım ne büyük mutluluktu sevilmek!
Ve sevmek ne büyük bir mutluluktu hele!
Çok güzeldi Üstadem,kutluyorum,selamlarımla Dualarımla.