"
Hani derlerya
Nereden nereye,
Bizimkisi’de öyle bir şey işte,
Gözümüzü Makedonya’da açtık kısa’da olsa renkli günler yaşadık.

Dağlarında dolaştık
Köyümüzde koşardık
Nasıl unutulur
O çocukluk yılları.

Makedonya bir özlem
Anılarımı gizleyen.

Bir bulut olduk
Yaprak misali savrulduk,
Küçücük köyümden
- [ ] (Sevendikliden)
Kocaman şehirlere konduk.
Yıllarca çalışıp çabaladık,
Hayattan hiç bir şey anlamadık.

- [ ] "Ne garip şeydir bu hayat"

Tüm yaşadıklarım gelir gözümün önüne,
Köyümdeki o günlerim
En çok’ta onları özlerim,
Babamın çift sürüşü
Sabahın ayazında tarlasına su verişi,
Hele o Pazar’dan getirdiği bon bon şekerleri,
Hep özlemlerimde şimdi.

- [ ] Bir’de anacığımın yaptığı sıcacık köy ekmeği.

Bizim sabahları öyle lüks kahvaltılarımız yoktu,
- [ ] Bir tepsi tarhana’nın içine doğradık’mı ekmeği.
Bazen’de poparamız vardı.

Hayat böyle bir şeydir işte,
Acısıyla tatlısıyla gelip geçiyor.

Kaç günümüz kaldı şunun şurasında,
Senet sepet’te yok yarına çıkmaya.
Kaybolup gidiyor birer bire tanıdığım kişiler,
Daha dün Üsref öldü dediler,
Okul arkadaşım.

Ne garipsin be hayat..!!

Makedonyalı Şair
Ramazan Çalışkan..
20.02.2017..