Rubai 18

Çıksan taşlı topraklı koca bir dağa,
Oradan insen yemyeşil güzel bir bağa,
Şu dünyada en dipten en doruğa,
Saklanamazsın asla görünürsün Allah’a,

-

Sen ey arkadaş sakın korkma gece karanlığından,
Nede bin bir türlü böcekten ve çıyandan,
Yahut ansızın karşına çıkan kara yılanda,
Hiç birinden korkma korktuğun kadar iftira ve yalandan.

-

Kalemin dilinden anlayan insan,
Onun sana söylediklerini anlat herkese,
İstersen yazdıkların sana ait san,
Kulak ver tercümansın diyen bu sese.

-

Maneviyat katında yükseltmek istiyorsan mertebeni,
İşte iyilik karşında duran yüksekçe bir bina,
Adım, adım yavaş, yavaş, çıkarken o merdiveni,
Hızlanmak istiyorsan, sırtladığın madde yükünü bıraksana.

-

Tarlada sarı başak rüzgara meydan okur,
Dalda ki yeşil yaprak yerinde sağlam durur,
Kimseye bu kafir deyip te geçme sakın,
Bir bakarsın yaratana layık bir kul olur,



Rubai isimli eser yine vecize-i belâgat a bagli olup bir birinden bagimsiz dortlüklerden olusmaktadir