Gece zifir karanlık yağmur durmaz yağarken
Pencerenin altında sabaha dek bekledim
Dert kederi bir anda yüreğimden sağarken
Ses verir misin diye öylesi tek bekledim

Kemiklerim sızladı üşüdü tüm bedenim
Be vicdansız kitapsız yalnız aşktı nedenim
Gönlüme senden sonra yoktur gelen gidenim
Belki açarsın diye kapında çok bekledim

Zaman geçti kırıldı şevkim bütün hevesim
Düğümlendi boğazım çıkmaz oldu hiç sesim
Gözümde fer kalmadı tükendi tüm nefesim
Kapkaranlık gecede sevgiye hak bekledim

Hiç insafın yok muydu çıkıp bakmadın bana
Yüzün bir kez çevirip dönmedin benden yana
Bana kastın mı vardı kıymak istedin cana
Gözümdeki yaşlarla yüzüm asık bekledim

Yağmur geçti nihayet lakin ayaz başladı
Yediğim soğuk var ya ciğerime işledi
Aklımda ki fitneler seni kalpten dışladı
Gönlümde koyu acı kalbimde şok bekledim

Gece bitmek üzreydi nerdeyse şafak söktü
Gelmeyince sen zalim içime hicran çöktü
Ruhum koca geceyi beyaz sayfaya döktü
İnanmıyorsan gel de oku bir bak bekledim
*
Mehmet Kılıçel