İçli bir şiir ağlıyor gözlerimin kıyısında
Sahi neden böyle mevsimsiz yağıyor yağmurlar?
Zahir etme ey gönül tek sende mi yürek sızlıyor?

Kaç iyiliği unuttun hesapsız
Onca duanın hükmü yok mu?
İçine üflenen sırlar sana

Göçüp gitti kırlangıçlar
hayalleri bahtımın karasına asıp

Kalemimin ücrasına gizlenenleri yazmak mı?
Başka bahar var mı?
Hazan sol yanımın efkârı

Sürgündü cemreler toprağımdan
Her arzuyu içime gömdüğüm vâkidir zamana sual edin

Bugünü yoksaydım
yarını hiç yaşamadım
Belki ben hep bu yüzden dünlere
yandım, ağladım

Ah...
Üstüme sinen bu ayrılık
Üşür, üşür içime kilitli yalnızlık
Gülmeyi unuttuğumu vurma
Vurma yüzüme karşıma geçip
Kahkaha atan o mızıkçı çocuk!

Bir düşün eşiğinde öyle yalnız, öyle mağrur
Bir kalemin meczubu
Bir dertli kelâm ile
Diz çöküp içli bir şiirin gölgesine
Sende ağla sazım vur mızrabı içli, içli teline,teline...

Nuray AYHAN...