#

Sonbahar gelse de, gelmese de,
Dökülüyor yapraklar 365 günde,
Gençliğimi bırakırken yavaşça gerilerde,
Bu günde düşüyor bir yaprak, duvarda ki takvim de.
....
.....
......

Kapanır gözler yavaş, yavaş uzaklaşır dünyadan,
Gerçekler kaldırılır uyku denilen bir rafa,
Yolculuk artık geçiyor toz pembe bir deryadan,
Ve yazılanlar okunamaz, rüya bu şeffaf sayfa.
......
......
......
Soğuktur, belki her yerde ayaz, tipi, kar,
Elbette her şey gibi onunda hikmeti var,
Doğru geçici de olsa doğayı beyaza boyar,
Lakin geçmişi sonbahar, geleceği ilkbahar.
.....
....
......

Dünden kalan bir nem var,
Belki de bir sitem var,
Yahut ana, baba, yar,
Bugünden dünü arar.
....
....
....
Ufukta güneş yok, bir serinlik var şimdi,
Az önce bir yıldızın ışığı yere indi,
Şu gökyüzünde saklandı bütün her şey,
Sonrasında ışığın önünde ki gece delindi.

.
not:Rubai isimli eser yine vecize-i belâgat a bagli olup bir birinden bagimsiz dortlüklerden olusmaktadir.