Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Ellerim dizi döver dört duvar arasında Gözyaşlarım saklıdır yazmamın karasında Hasret ok yüreğimin kapanmaz yarasında Ruhumu bedenimi ardından yordun oğul.
Eş dost akrabalarım yedi kat ele sordum Dağ taş bağ dere tepe bahçede güle sordum Doğru yalan demeden konuşan dile sordum Ben rüzgârlara sordum sen kime sordun oğul
Yedimden yetmişime bir sefa süremedim Dert sırtımda urbamdı çıkarıp düremedim Ne öz ne üvey evlat hayırını göremedim Dört kardeşin birde sen köteği vurdun oğul.
Dertlerim Aksaray’dan Ankara ya getirdi Doktorlar çaresizdi umudunu yitirdi En sonunda derdiniz beni yedi bitirdi Beyaza değil kara kefene sardın oğul.
Tabutum musallada kardeşlerim saf olsun Ruhum sevenlerimin dua’larıyla dolsun Kabrimde biten otu sizden harici yolsun Fatiş’i de ahirden ahrete sürdün oğul.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Oğul ( Fatiş KILIÇ) anısına şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Oğul ( Fatiş KILIÇ) anısına şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Yüreğinize gönlünüze sağlık mutlu ve hisli şiirler yazılması dileğiyle…
……………………………………Saygı ve Selamlar…