Anneler oldu mami, babalar ise moruk
Dede eli öpmek yok,ninenin kalbi kırık
Dert yok tasası yok,torun olmuş göğe sırık
Kızı anneye güler,hep şımarık şımarık

Oğul gazinolarda afyonunu kokluyor
Babası restoranda aslan sütü içiyor
Eteği uzun olmuş kız yukarı çekiyor
Namazına bahane anne dikiş dikiyor

Dikişini bitirmiş konkene hazırdır çay
Oğlu gelmiyor eve tam olmuş bir buçuk ay
Ok istikamet almış elde durur mu hiç yay
Anne oyun kaybetmiş dükkân kirasına say

Evladı şifayı kapmış krizi tuttu yine
Kızı gelmiyor eve anne unuttu yine
Konuşmak doğal değil ihtiyarlara yine
Baba boş mu duracak düşmüş faiz peşine

Ayrılık vakti geldi hatun ister nafaka
Mafya içine düşmüş oğlu olmuş yalaka
Dede nine konuştu kurulur bir falaka
Huzur evi göründü en yakını şafakta

Baba metresle gezer hanımı ise bir bey
Ev hali harap olmuş şaşılmayacak bir şey
Çocuğa baba arar kız yakışıklı bir bey
Yaşlılar pek sevinçli huzur bulduk huzur hey

Torun alır sonunda hapiste soluğunu
Kız camiye bırakır körpecik çocuğunu
Anne çirkefe düşmüş erkeklerle beraber
Aile hayatını ahlak eder derbeder

Baba cinnet geçirmiş delilerle beraber
Kızı çoktan kayıptır, alınmaz ondan haber
İnsanı başıboşluk böyle yerle bir eder
Akıllı olmak gerek güzel yaşa beraber

Erkeğin evi cennet diyor ulu peygamber
Evler kurulur ancak ahlakla birer birer
Uyanık olmalıyız az şeyden çok şey türer
Evi ar namus kurar buda hakiki haber

Özlediğim ev hali tutturur bende nefes
Dede okur ilahi torunu dinler nefes
Nine kız torunuyla Allah’der nefes nefes
Anne baba edeple uturur çıkarmaz ses
22/Mayıs/1997