dogru tespitlerle örülü mükemmel şiirdi


Ey! İnsan’ım Diyen Ademoğlu



Ey! İnsan’ım diyen ademoğlu,
Zengin yada fakir,
Ne farkeder,
Gözlerini açarsın dünyaya,
Ruhun,kaderin,
Nefsin tuzağında.


Bedenin ise çıplaktır doğduğunda,
Sararlar seni bir bez parçasına,
Giyersin çeşit,çeşit libasları,
Geçer bir çırpıda,
Çocukluk,gençlik çağları.


Etrafın kalabalık,
Sanırsın dostun çok,
Hiç farketmezsin,
Aslında,
Sende benim gibi yalnızsın
İç dünyanda, geçmez yaşlılık yılların.


Yakalanırsın sende birgün,
Ecel denen tuzağa,
Tutar kolundan götürür seni,
Ölüm denen doğum öncene.


Kurtaramazsın kolunu,
Yine sararlar seni kundak yerine,
Bu defada,
Kefen denen bez parçasına,
Yatırırlar kara toprağın bağrına,
Dalarsın orada ebedi uykuna.


Ey! İnsan’ım diyen ademoğlu,
Kalp kırmadan insan gibi yaşa,
Acizane sözlerim,
Küpe olsun,kulaklarına...



Kul düşünce