BİR DÜŞE MEKTUP .. / 1 /
Sesinle uyandım bu sabah
Karanlık aydınlığı,
gök kuşağı güvercinleri arıyordu.
Penceremin camına vuran yağmurun sesi
Ürpertse de beni, korkmuyordum.
Zemheride gül açmış balkonumda çiçeğim .
ilk şiirimi anımsadım ,
oturdum sandalyeme .
Yedi tepeli şehri izleyerek,sabahın tan vakti
üşümüyordum ki..
Mavi bir düşü yazacakken şiir diyordu kalemim,
Bense hasretimi yazmak isterdim.
Hayallerimde yarım kalan bir hikaye var.
Hiç bir şey tamamlanmazdı ki dünyada ,
bütünü arasam ne fayda...
Geçmişe ne kızgındım.geleceğe ne dargındım .
Bir mektuba bir şiir daha sığdırdım .
gül dedim ,adına.

// GÜL.
Gül goncayken dalında
Şiirlerle yüreğime daldığında
Gül gülüverdi ilk kez.
Gülüm diyen dağına
Yaslarmıydım başımı omuzuna
Dinlermiydm kalp atışını,
Gül baharı bekleyiverdi.. //___

ve devam eder giderdi bu şiir..
Ben halbuki,
bu sabahki rüyamı biraz da bizi yazacaktım .
.Anladım ki kendi hikayesini hiç kimse yazamazdı .
Hep seni beklemiştim bu şehirde,
Gerçeğinle iç içe..
Çalıp götürüyordu duygularımı en sıcak anılar.
Zamanın en ön sırasında beklerken bizi göç vakti.