Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
Ölüm perde perde iniyor El, ayak, bilek derken Çekilecek güç yürekten Yatacağım ben de Musalla taşının üstüne Hepinizin bildiği gibi Bilesiniz şimdiden Helâllik alınacak usülden Fakat ben cenazemde Olsun ya da olmasın Asalakların hiçbirine Bir de meclistekilere Hakkımı helâl etmiyorum!
Çekip gitmeden Bilmesini isterim herkesin İster dünya ister ahiret Çalıp çırpıp da milletten Cezası hırrsızlığın Üç kez üstüste "Helâl olsun!" Demek ile af ise Bu imama özgü marifet Gideceğiniz yer öyle değil!
Hakkın huzurunda Ne imam ne şah ne vezir O sizcileyin dağıtmaz adaleti; Affını da bırakmaz kimseye Çocukluğunuza verdiği ruh Niçin nasıl ne ile kirlenmiş Ya da neden tertemiz O yalnızca ona bakar Bilmezlikten gelmeyin şimdi Kim bilmez ki içinizden Kimin hakkını siz Ne zaman nasıl yediniz Çıkmıyor soluğunuz sesiniz?!
O ruh çünkü O’na ait!
Şaban AKTAŞ 15.02.2017 - 16.06
Fotoğraf: Şaban AKTAŞ EKŞİLİ KÖYÜ CAMİİ
AŞKIN ŞUÂN GİBİ SICAK
Yıllar geçse de aradan, aşkın şu an gibi sıcak Göze nur katmış Yaratan, gönlüm şuân gibi sıcak
O ilk bakış, kâlbi yakış, ay’dan günden nurlu akış İşler kâlbe nakış nakış, kâlbim oyan gibi sıcak
Kâlbi yakan unutulmaz, hasret ümükten kurtulmaz Düş elde değil tutulmaz; bakışın an gibi sıcak
Aşk kâlbin Kan/dil Gecesi, ıslak bir mendil gecesi Sende kaldı tüm neşesi; Kan/dil duan gibi sıcak
Şaban AKTAŞ 13.01.2017- 20.21
.......
17.25 Yağmur yağıyor Baktım camdan Gökyüzü gri Ne de güzel yağıyor Tanrının rahmeti Açtım pencereyi Uzattım ellerimi Dua ettim ıslanırken -Yağdır Tanrım yağdır Ellerimden aksın Su ile toprağa ruhum Yıkansın sokaklar Arınsın her türlü pislik Defolup gitsin Başımızdan mikroplar Ülke istiyorum İnsanlarıyla birlikte Bütünüyle tertemiz!
Şaban AKTAŞ 15.01.2017 - 17.25
.....
KUŞBURNUNDA GÜL GONCAS
Yağmur toprak kar kokusu Bizim dağların yokuşu Uçup gitmiş tarlakuşu Solmuş elin gül goncası
Kuş üzümü deli incir Kâlbim neden deli sancır İçi bomboş kalmış hancı Yaprak dökmüş goncası
Gül elinde fındık elma Daldan yere düşen ayva Kalmamış bu bağda meyve Göçüp gitmiş gül goncası
Dalda gazel kuru yaprak Böğürtlenler salkımsaçak Böğrümdeki sancıya bak Delip geçmiş gül goncası
Rüzgar esmiş dal kırılmış Dalına aşı vurulmuş Dalgalanmış da durulmuş Deli gönlün gül goncası
Aktaş’ın gönlü dileği Yaban gülü dağ çileği Ne çok gül çekmiş yüreği Kanca takmış gül goncası
Şaban AKTAŞ 15.01.2017 - KİLLİK KÖYÜ DÖŞEMEALTI- ANTALYA
Fotoğraflar:Şaban AKTAŞ
......
BİLMEK İSTERDİM?!
Geleneğinden Göreneğinden Halkın Yumuşak karnını İçini dışını bilen Bir temelin Elbette var senin Tepeden tırnağa Popülistsin Yoksa o makama Yükselemezdin; ’Sıfırlamak’ Traş makinası mı Neyi kastettin Anlamadık Anlat da bilelim Halkımız der ki ’Bilmemek ayıp değil Öğrenmemek ayıp!’ Bilmek isterdim; Hangi gelenek Hangi örf Kimden öğrendin Soytarılarından mı?! Çok merak ettim!!!
Şaban AKTAŞ 16.01.2017 - 14.18
ŞEBEKE ŞEBEĞİ
Annelerin göğsünde batıp duran sancı derin iç kanama emperyalist kurşunlar saplanmış delik deşik bağrı sınırda can, sınırsız acı!
Günbe gün sokaklarda vurulup kırıldı aydınlık karartıldı tek tek cam değil direkte asılı patlayan ampül değil candı aramızdan eksile hain elinden kurşun vurulup kaskatı kesilen...
Karartılan dünyalar dünyamız bilim, sevgi, umut ışığımız devrim meşalesi her biri ağrısız sızısız sancısız aydınlık yanımız yarınlarımız büyükelçiler, aydınlar gazeteciler, devrimci yiğit çocuklar sayılarını unuttuk; ah ne çoklar yüzlerce binlerce Mehmetçik Uğur Mumcu’lar Muammer Aksoy’lar Bahriye Üçok’lar...
Yeter mi kırmızı bir karanfil anılarını yaşatmaya neden Atatürk’e saldırırlar anı(t)larını ortadan kaldırırlar kim bu meczup sürüsü gücü nereden ve kimden alırlar insanlıktan çıkmış güruh neyin nesi kimin fesi?!
Kubilay’ın başını kesenler Nesimi’nin derisini yüzenler Pir Sultan’ı asanlar hâlâ yüreklerden sızan kan aynı odaktan beslenen ihanet yeni kurbanlar seçip aramızdan durup dururken vurmakta bıçağını boynumuza?!
Hepimiz aynı milletten insan ve kardeş değil miyiz nasıl bir vatan ki vatan elini kolunu salaya sallaya geliyor karanlık zulüm geliyor sinsi sinsi düşman bu nasıl gaflet ki, şebeke şebeği millet adına(!) milleti vuruyor ihanet köstebeği yeraltında amansız yeni fırıldaklar döndürüyor...
Geçti mi uyanma vakti ışıklar sırayla söndürülüp tek tek düğmeye basılıp gündüzler geceye döndürülüyor her gün yeni canlar öldürülüyor...
Şaban AKTAŞ 14.01.2017
HÜKÜMSÜZ HÜKÜMET
İşsizlik gerginlikten Sinirden kaynayıp Köpürdükçe midem Yediğimi kusar oldum Adaçayı içiyorum İçine bir dal Mis kokulu lâvanta Atıp kaynatıyorum...
Her şey işte apaçık Ortada yoksulluk Ele güne muhtaçlık Kapı kapı gezen açlık Hiçbir krize çare değil Korkuluk gibi Ot kadar faydası yok Hükümsüz hükümet!...
Derde çare yine Adaçacayı, lâvantadan Ottan çöpten medet Onlarınki avantadan, Üstelik miliyetçi, adil Dinci geçinirler; Her gün yeni vergi zam Kalem kalem geçirirler!..
Şaban AKTAŞ 13.01.2017-23.38
HALKIN TÜRKÜLERİ
Bir halk Türkü söylüyorsa yenilmez! Teslim olmaz karanlığa; "Dur!"der omuz omuza halaylarla Direnir türkülerle ihanete, zorbalığa...
TÜRKÜDEN ADAM
Türkülerle ağladım Türkülerle güldüm Ölürsem bir gün Türkülere gömün beni Türkülerdir anayurdum...
Hasretim gül dalında gonca Dağ yolunda sarı çiçek Milyonların içinde tek Dört yapraklı yonca; O şans bana vurdu, Yirmi bir yıl önce Denizli’de buldum Dört yapraklı yoncayı Ay’nı ay’ın içinde Bir güney ilinde karşıladım Kapımda gül goncayı...
Kumluca Beşikçi köyünde Dilek tutup, yol üstünde İplik bağlamıştım ’’Yaprağını Dökmeyen Çınar Ağacı’’na; Ne dilediysem o oldu...
Ne yüzüne bakmaya doyabildim Ne el sürüp yakmaya kıyabildim "Güneş oldum, yaktı ferin" Dört yapraklı yonca gülümü ben Yüreğimin en derin en sıcak En içli yerinden Türkülere koyabildim ancak...
.. Biriciğim, gonca gülüm Arasında onca gülün Dört yapraklı yonca gülüm; Dedim durdum Vurdum sazın teline Ay Güzelim, Sevda Selim Teller senin Türküler benim anayurdum Ölürsem bir gün Türkülerimle gömün beni...
Bir çingene çaldı seni Yüreğimden aldı seni Denizlere saldım seni Böyle bitti bir sevgi...
Şaban AKTAŞ 13.01.2017
Fotoğraf: Şaban AKTAŞ Dört Yapraklı Yonca Bulan: Şaban AKTAŞ
BENDE YÜREK KALMADI
Kartoplayan elde bi/çimlenip Kardanadam gibi Gün ışığında eriyip Bulut bulut yağdığıma Bakıp aldanmayın, Sakın yanlış anlamayın Güneştendir Gözbebekleri sevdiğimin Alır götürür Uzayın derinliklerine İndirir gökadalarda Karadeliklerden geçirir, Getirir gerisin geri En derin deniz diplerine...
Mercan çiçeği Mercan resiflerinde Bakmayın gözümün yaşına Ruhumu kuşatan yılkılar Benimle koştu Kırkbir yaşıma kadar Hepsinin tek tek Kırkbir kere maşallahı var Yaşamadım diyemem Her tür çılgınlığın âlası bende Sevgi, nefret En yüksek doruğuna çıkar...
Kırk iki’mde âşık oldum Dinmedi bugüne değin Dağ yollarına düşen kar Kentte Kırkikindi süren Özlem ile karışık Parçalı bulutlu hüzün Aşk bereketinde sağanak Sulusepken yağmurlar...
Çığ gibi düştü anıların üstüne İmķânsız bir aşk Silindi sanki; Kar/altında mazi, yaşananlar, Ölüp gitti içimdeki Her gece Başka meyhanede içen ayyaş Ayrı bir otel odasında Sabahlayan hovarda, Dere tepe dağ, her yer kar Uçsuz bucaksız ovalarda Aşka açılan Yepyeni bembeyaz bir sayfa var...
Ay Güzeli Sevda Seli Yüreğim En derin yerinden aşk ile Ateşinde bir cehennem Bakışında saklı bir cennet; Sevgi saygı Binbir şükran borçlu sana!..
Duy beni aziz sevgili Aşk ruha ruhla harakiri; Seni tanıyıncaya kadar Tanıdıklarımın hiçbiri Silemedi ruhumdaki kiri Ateş de tıpkı kar gibi Derin dondurucu soğuk yakar Aşk ise mikrodalga fırın Yüreği cehenneme sokar, Aşka düştüğüm için sende Bende ne pas ne kirden eser var...
Ateşten bir gömlek giydirdin Güneşin koronası vız gelir; Öyle bir çemberin içindeyim ki Dışına çıkmam mümkün değil!..
Beni benden Senden başka kimse çalmadı Çalayım dese ne ki Benini benledim, Sende sendeledim Neyim varsa sende(n)dir Bende yürek kalmadı...
Can erik candan erik Ben sende, sen bende eridik Gitmeseydin el ele verirdik; Aşk ile gerçek murada erdik...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
O RUH ÇÜNKÜ ONA AİT şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
O RUH ÇÜNKÜ ONA AİT şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.