Uçakları ve gemileri vardı
Nükleer bombaları
Ağır silahları
Neresine gitseler dünyanın
Onlar güçlüydüler
Tank, top tüfek
Kendilerine çok güveniyorlardı



Bizde yalnızca kocaman bir yürek!



Halkımızı kurtaracaktık;
Oysa çoktan ele geçirmiştiler
Hükümetini
Ordusunu milletin
Parçalayıp bölen
Dünyayı yöneten onlardı!



Kayıp bir kuşakız biz
Bizdik dağlarda vurulan tek tek
Sokaklarında kentlerin
Evlerimizde gece yarısı
Faşist kurşunlara hedef;
Ne istemiştik
Ne aradık ne bulduk
Tarihi dönüp sorgulamak gerek!



Neticeten
Devrime eksik teşebbüsten
Suçluyuz hepimiz hepimiz,
Yalnız devrimci gençlik değil
Tüm milletimiz;
Ölmeyi beceremedik
’Hepimiz birimiz
Birimiz hepimiz için!’



Gördük ki
Lâfla yürümezmiş peynir gemisi
Ak dediğimiz kara
Kara dediğimiz ak çıktı
Ölmek için aşk
Aşk için hayat;
Çılgınca sevmek gerekirken
Aşksızlık, inançsızlık yıktı hepimizi;
Gel gör şimdi ne haldeyiz?!



Sınıra ve sinire dokunan düşman
Kana beledi Ortadoğuyu
Vaktiyle bize karşı çıkanlar
Kurşun sıkanlar
Şimdi bizden daha devrimci(!)



Devrim demek
Azim, sebat, emek
Halkını kendi canından
Kişisel çıkarından
Daha çok sevmek!



Ey halkım
Biz bağırdık sen sustun
Biz çağırdık sen küstün
O yüzden suçlusun
O yüzden şehit cenazeleri
Gördün gafletin bedelini
’Elleri bağlanmış buldum
yurdumun her yanı işgal altında’
Çuval giydirdiler,
Onların silahlarıyla kan kustun!



Ağıt yaktın, kan ağladın
Tanrıdan sabır tevekkül diledin
Devletine
Umut bağladın milletine
Bayrağına, dinine
Ezana sarıldın,
’Ateşi ve ihaneti gördün!’



Ne onların istedikleri ’ılımlı islam’
Ne de BOP modeli
Senin kurtuluşun olamaz;
Uyan artık uyan ve diren
Sıyrıl kabuğundan
Büyük önderin Atatürk
Nasıl kurtardıysa millet
Cana can, dişe diş
Söküp istilacı düşmanı
İlim irfan ile
Kurduysa şanlı Cumhuriyeti
Bir savaş daha vereceksin
Yoksa kurtuluş yok
Emperyalizmin boyunduruğundan!



Ne susmak hayır getirir
Ne körü körüne ibadet,
Ne kendinden vazgeç
Ne de çocuklarını ihmal et
Onlar ki geleceğin
Mutlu yarınların!
Biz de sizlerin çocuklarıydık
Aşkın ve umudun
Antiemperyalist kıvılcımlarıydık;
Millet adına boynumuz vuruldu
Ne gerçek görüldü
Ne hesap soruldu
Gün hesap verip, sorma günüdür!..



Yoksa içinizde aşk
İnanç, devrime tutku
Kurtuluşu unut
Sizi kim uyuttu, kim yuttu
Uyutanda değil
Soyanda değil
Halk için canını hiçe sayıp
Ölenlerdi umut!
Biz 6. Filoyu Beşiktaş’ta
Denize döken kuşaktık
Çoğunluk farkında değil
Sorgulanmadı henüz
Emperyalist işbirlikçi uşaklık!



Şaban AKTAŞ
16.01.2017


Görsel: Vikipedy
Altıncı Filo’yu Protesto Olaylarından sonra denizden çıkarılan ABD’li askerleri. 1969