Ben...
Vazgeçtim senden
Sana ait olan her şeyden
Hayallerinden, vazgeçemediğin emellerinden
İster kuş tütünde yatayım, istersen bembeyaz karı döşek yapayım
Her umudu, ufkumu, tasavvurumu nefsime, hevesime adamaktan kurtulayım
Kör kuyuların, kurşuni sokakların, sarhoş eden gecelerin esaretinde can vermekten emin olayım
Sevgiyi, muhabbeti, heveste, keyfiyette, tatmin olmakta değil, ruhumun, vicdanımın derinliğinde bulup yaşayayım

Beni...
Düşlerinde saklama
Her gece korkudan sırılsıklam olma
Bir endişeye kapılarak dehşet içinde gözlerini açma
Her gece ziyaret edeceğime inanma, ruhum gezgin değildir unutma
Hoş bir seda bırakmışsam senin yanında, vicdanında, sinenin en değerli sayfalarına işte o vakit korkma
Seni...
Ne kadar düşünsem
Hülyalar serinliğinde tuvale çizsem
Her yazdığım kelimede izlerinden söz etsem
Dinmeyen hicranımı hüzzam bir tınıyla güfteleyip bestelesem
Diner mi bu hasret, biter mi bu firkat, sabrın her halinde, edebin rahlesinde umut beslesem

Git...
Kaybol
Gözlerimin önünden
Zihnimin en ücra köşelerinden
Kalbimin sessiz ve sakin derinliğinden
Seni
Suçlayamam
Taktir hakkını yok sayamam
Mükafat ve ceza adına nefsime hak tanıyamam
Maden ki böyle bir tercih ettin ve bu fakiri hicrana gark ettin
Sukut etmeliyim, sabır göstermeliyim, teenniyi seçmeliyim, erdemli olmayı seçmeliyim

Mustafa Cilasun