1
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
812
Okunma
Yalnız hüznü vardır,
Kalbi olanın.
Bir de ne kadar eksik varsa,
Uğrak yeridir.
Milyarlarca kalabalığı sığdırsa da toprak;
Bir o kadar da,
Anavatanıdır kimsesizliğin ve kimsesizlerin,
Bütün bu yalın ve yılgınlığa inat,
Bize ay olur mu acaba güneş?
Işığına rağmen,
İçimizdeki karanlığa rağmen,
Bir umut kaldı,
O da kayıyor avcumuzun içinden,
Şimdi umut;
Rehincide unutulan bir gümüş saat,
Emanetçide unutulan bavul,
Başkalarına el sallayan bir yolcu,
Ey mermeri çatlatan yalnızlık,
Kutsal bir avcıdır aşk,
Çıkar mendilini,
Bize el salla.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz