Kaldığımız yerden devam edelim...
Bu aşka bir fırsat daha verelim
Sonra, sonrası fırsatı krize çevirme...


Temmuz sabahına benzer aşk
ya da öğlen sıcağından kaçıp
geniş yapraklı ıhlamur ağacın
gölgesine sığındığın an’a

Ve tenine yapışmış terini
soğutan ılık rüzgârla gelen
Whitney Houston’un
“And I Will always love you”
“Ve ben seni her zaman seveceğim”
şarkısını duymaya benzer

Uyku bile hiç bu kadar efsunlu gelmez de
İ(ki)şi aynı anda aynı rüyayı görmekten gelir
Bir sen bir de(li) ıhlamur kokusu gelir genzime

Gezicidir iç organlarım vücudumda
Kalbim bazen sağ tarafa geçer örneğin
Midem de karaciğerin yerine parasempatikçe
Ya böbreklerim yüzde yüz doluluk oranıyla
İdrar keseme baskı yapar, öyle işte,
sempatik...

Ve/veya/vesaire/ler
Gün savuşur, ağaç küçülür
Gölgenin gizi kaybolur
ve ellerin hasat mevsimiyle
tırmanırken ıhlamur ağacına
ayak parmakların kırılmış dalları,
dökülmüş yaprakları düşündürür
Şimdi dallardan gün ışığını
toplama zamanıdır

Ve sen ve ben, bir de temmuz
Meyveye doymuş tırtılı fark etmeyiz bile
Riyaların damar yolculuğunda en kılcal
uçlarımızla
Yerçekimin doğal seleksiyonunu bekleriz
Ki kim kimden önce düşerse orada ölürüz....