![]() SENSİZLİĞE VURGUN YEMİŞ TENİM
SENSİZLİĞE VURGUN YEMİŞ TENİM
bilirim hala kulaklarında çınlar sana gelişimdeki ayak sesleri olmadık zamanlarda özlemle belki de saatlerce beklediğini aaah sevgili bilirim hep düşlerde avuttun kendini sipariş ederek rüzgara kokumu adaklar adadın getirsin diye oysa ben oturtarak yüreğimin nüvesine seni isyanlar büyüttüm dipsiz vurgunlar yedim yokluğuna se/n/s/siz çığlıklarla kesildi nefesim öyle ki martılar bile bana küstü soluğum sana çıktı sen belki düş kırıklarıyla yetindin hayallerle yüreğini avuttun rüzgarla gelecek kokumu bekledin ben bedeli ödenmiş bir aşkla “müebbete mahkum” sana dair düşlerim bile ipotekte adını zikretmeye yasaklı dilim söyle sensiz ben neyleyim sensizliğe vurgun yemiş bir tenle sessiz nefessiz ölü biriyim olmadığın zamanlarda düşte bari tut ellerimi Efkan ÖTGÜN |