Bıraktığın yara kadar
acıtmadı bakışların bu gece.
oysa düne kadar
titrerdi içim gözlerinde.
Ne kadar da acımasız olmuşum
en az,yaram kadar keskin bıçağı alıp,
geçmişi karşında paramparça edecek kadar
"ketum".

Haksızlık mı kahreden yalnızlık mı derdim ya hep
bu gece ne yalnızlık,ne haksızlık
sadece
"hissizlik" hüküm sürdü yüreğimde.

Güneşin güldüğü,o başak tarlalarını özlüyorum.
boyu,başakları geçmeyen,o sarı saçlı kızı,
çocukluğumu özlüyorum.
özlüyorum evet,
senle kaybettiğim benliğimi özlüyorum.

Aslında yok sana sitemim.
bu hayatta herkes kendi payına düşeni yaşarmış.
sen de bu gece kendi payına düşeni yaşadın gözlerimde.
Titrerken ellerin,yüreğin dur diye haykırırken,
yolun sonun daydık oysa.

Sen duymamış olmayı dilerken,
ben suskunluk orucumu bozdum bu gece.
Şimdi dilekler dilesen,adaklar adasan
sil baştanlı cümleler sıralasan da
"ben bu yolda tekrar yürümem senle"