YİTİK KIYI

ben bu kıyıya
paçalarımı sıvayarak
yalınayak gelmişim
yosunlar dolansın diye
ayak parmaklarıma
bilseydim döker miydim içimi
kıyısını terkeden deniz
neredesin?

ışığını terkeden fener
al getir yakamozları
ümidimi yorma
gözüm karardığında
neyleyim seni
beklemek de yorulur
feri tükenir

uzak durma
soru sorma
beni yorma
gel sadece
benim bildiğim deniz
sahip çıkar kıyısına

pergelin iğneli ucundayım
her adımda bir gök dalgalanır
uslu duran göle taş atmış gibi
hiç varmış çok yokmuş gibi
yanıp yanıp sönmelerdeyim

uğultusu yakın
bir fırtına bekliyorum
çırpınarak balıklarla
terkedilmiş kıyında
dalganı getirir de geçersin
dalganı, kıramaz bedenim
ay kuşatma altında
yıldızlar boğulmuş
kuruyor ayaklarım

ışığından ayrı düşen fener
yosunsuz ayaklarımı ne’ylesin
varsayıyorum sizi
benim hiç denizim olmadı ki
lambasız ışığım ben
yosun bağlarım durduk yerde
durduk yerde ağlarım
dua niyetinde

kimse için değil
kendimden korkuyorum

#aha
(ahmetalper)