Gönül...
Hayran olur
O an huşu ruhla buluşur
Hilkatte var olan Hakk ve hakikat okunur
Aşk ve sevdasına meftun olan akıl, irade, vicdan konuşur
Gayeleri ihlastır, ihsandır, revan oldukları yol cefadır, çiledir, kordur
Her bela ve nasip hakka yaklaştıran, kirden arındıran, samimiyetle buluşturandır
Bu yola yeksan olmayan, cisme, tere, tene adanmış bulunan, öteyle mefkuresi olmayan bir zekadır
Ölüm ve ibret kim için vardır, şuur ve şahitlik ehliyet sahibi olan insan için ardır, hayadır, farktır, yoksa heba dır

Udi...
Suriyeliydi
Derin bir huşu içindeydi
Tınılardan akseden seda derindi
Ruha ve yüreğe hitap eden hicran kederdi
Başı öne eğik, mızrap derya denginde bir bedeldi
Her tele dokunuşu, notaları okuyuşu, güfteyi haykırışı dertti
Revan olan, kıt’alara umut için çıkan, çile ve cefayı bahtında bulan muhtaçtı
Anlatmalı, yazmalı, her imkanı zorlayarak bilinçlere kazmalıydı, zulmü, etnik çatışmaları, bölünüp parçalanmayı

Mustafa Cilasun