Can...
Sahrada
Kavrulana söyle
Şems karşısında şaşkındır böyle
Yüreğinde nar olmayan ne arar ki öyle
Bir lokma ekmek, bir yudum su verirler her köyde
İnsan muhatap alınan, nispet yapılan, imtihana konan paye
Basit ve kolay olan ve inanılan, hiç araştırmadan dava sanılan nedir temelde
Ölüm ne ibretli bir mefkure, ten, cisim, ter cazibesi nerede, ruhun hicran damlaları artıyor her yerde

Can...
Kaybolan
Hülyaları neyleyim
Gerekçesiz hevese ümit mi derim
Haz için nasıl olur da varlığımı heba ederim
Yoksa sırf nefsi için yaşayan cahil bir beşer miyim
Mefkurem, ümidimle elbette akıl, vicdan, irade zaruretini bilirim
Alim olmasam dahi arif olmak içim en samimi ve hissiyatımla gönül veririm
Aşkı, basiretsiz, ferasetsiz, hikmetsiz, marifetsiz nasıl telakki ederim, talip olursam nasip bahtımda açacaktır dilerim

Mustafa Cilasun