Döküyorum dizeleri gecenin sessizliğine,
Gönülden boşalırcasına…
Gözüm nemli gibi, belki nazdandır,
Ağlıyorum galiba bilki tozdandır,
Yaralı yıllara, yıldızlara yazdım seni,
Dönülmez yollara, ömrüme yazdım seni,
Mürekkebim sen...
Kalemim sen…
Heryerde sen...hep sen !
Sensizliği, seninle görüyorum bu gece.
Şair oldum sensiz ıssız geceye,
Şiirimin konusu sen, kokusu sen.
Küçük yüreğime Kocaman seni yazıyorum,
Gökyüzünde Ay, başucumda titreten ayaz,
İçimde şarkılar ile sönmeyen ataş…
Aşındı gene yürek yaram,
Gülsem mi ağlasam mı bilemedim,
Gecenin manşeti gibi resmettim seni,
Bilinmezlik kurşunuyla sarsılan bana bak!
Bu gece de senin oldu vefasız,
Sessiz ve sensiz ama, senin gecen,
Hayallere yazdığım da sen, çizdiğim de,
Tozpembe hayalim… dinmeyen gözyaşım,
Zamanın çaldığına yama vurdum da,
Kalbimin söküğüne dikiş tutturamadım,
Kitap misali yazılası yâr, ağır geldin şiirime,
Sensizliğe isim koyamadım, şiirime de,
Sensizliğin sessizliğine bilet aldım bu gece,
Aldığım biletle yazıyorum yokluğunu,
Yokluğun günümün hasret şiiri….
Ben ise sessiz gecenin şairi…