1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1996
Okunma
Ne zaman,
Bir bebek görsem;
Kır çiçeklerinin
Bakir kokusu gelir
Burnuma.
Ne zaman bir çocuğu ağlarken,
Görsem;
Daldan düşen bir yaprak gibi,
İçim titrer!
Ne zaman bir çocuğu gülerken
Görsem;
Cennet bahçeleri içinde,
Güller açar.Beynimle bedenim arasına,
Sevgi çiçeklerinden;
Taklar kurulur!
Ne zaman mutluluğu,
Arasam!
Neşe içinde oynayan,
Çocuklar düşünürüm.
Düşüncem beni,
uzaklardan esen dağ rüzgarları gibi;
Serinletir mutlu eder.
Ne zaman çanta sırtında,
Okula giden çocuk
Görsem;gül bahçelerinde henüz açmadık,
Tomurcukları görürcesine ben de,
Çocuk olurum!.
İsterim ki:
Ulu dağların üstündeki ak bulutlara döndüğünde;
Saçları;
Çocuk sevgisi ile, yaşlanmamış
Gönülleri olsun!
Süleyman ÜSTÜN
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz